Van de familie van moeders kant - de Compters dus - is wel het een en ander bekend, eigenlijk uitsluitend vanwege het uitstekende werk dat mijn neef Hans Compter heeft verricht.
Ik heb van hem uitgebreide informatie ontvangen, maar dat is alweer 15 jaar geleden.
Natuurlijk ga ik die informatie hier zo snel mogelijk verwerken. Even geduld.

Alvast wat informatie en de bidprentjes (tegenwoordig heet dat "gedachtnisprentjes") van mijn beide grootouders van moeders kant.

Opa Compter heet dus formeel Arend Thomas Compter, geboren 13-04-1862 te Eindhoven en overleden op 19-02-1936 eveneens in Eindhoven
Oma is geboren als Maria Louisa Stienen, geboren op 20-12-1869 te Helden (Limburg) en overleden op 15-05-1946 in Eindhoven.
Compter
De familie Compter, waar onze moeder dus vandaan komt, woonde in Woensel, waarschijnlijk op het adres dat ook te zien is op de huwelijksakte van ons pap en mam (zie n van de volgende paginas), Jan van der Biltstraat 23. Het is heel goed mogelijk dat dit het adres is dat ik ken van ome Piet; die woonden in ieder geval later ook in die straat.
Ons moeder had dus twee broers, Piet en Charles.
Ome Piet was een zr kleurrijke figuur, een (onder-)aannemer. Voor zover ik de verhalen mag geloven was hij een erkend vakman, en hij verdiende dan ook goed. Dat was vooral fijn voor de talrijke caf's in zowel Woensel maar vooral ook in Stratum. Ik herinner me dan ook heel goed dat ome Piet regelmatig bij ons aan het Varenpleintje aan de deur stond, zonder uitzondering behoorlijk "lollig". Hij kwam dan bij ons mam ontnuchteren, kreeg altijd flink op zijn kop van zijn zus, maar die twee konden het bijzonder goed met elkaar vinden. Intussen zat tante Sjan (een van oorsprong Belgische) thuis, maar die wist inmiddels niet beter. Wij (de kinderen) vonden die bezoekjes uitermate prettig, ome Piets zakken waren altijd gevuld, meestal met repen chocolade. Zelf hadden ome Piet en tante Sjan geen kinderen, vandaar. En daarom vond hij het ook prettig met ons te spelen; ons te plagen.
Ome Piet heeft ons, voor zover ik me dat kan herinneren, regelmatig geholpen, vooral tijdens de oorlog en direct daarna. Ik weet nog dat hij zo af en toe een kar met afvalhout liet bezorgen, "afval" van de bouw?

Ome Charles was zo'n beetje de tegenpool van ome Piet. Hij woonde in een veel mooier huis aan de Marconilaan 77. Hij was getrouwd met tante Martha, en die kwam helemaal uit Wenen! Voor ons kinderen was dat zo ongeveer een andere planeet! Ze hadden twee kinderen, Hans en Rob. Ik mocht er wel eens op bezoek, en dat was toch een hele belevenis. Want...tante Martha was niet eens katholiek!!! Daar, aan de Marconilaan, heb ik dan ook mijn eerste kerstboom gezien. Het was ons kinderen wel duidelijk, deze tak van de familie was vl deftiger! Ome Charles ging niet naar zijn werk in een overal, zoals ome Piet, maar in een pak. Hij werkte bij Philips, ergens op een kantoor. Een geweldige indruk heeft het op mij gemaakt (ik was misschien 3 of 4 jaar) dat we 'n keer halverwege een wandeling met een TAXI terug naar huis gingen!!! Jawel, met een TAXI. Dat had net zo goed een ruimteschip kunnen zijn, zo'n indruk heeft dat op me gemaakt! Ik kijk altijd nog even naar dat huis als ik over de rondweg rij. Geweldig vriendelijke mensen, ook aan hen heb ik alleen maar fijne herinneringen.